Welke vloer kan tegen een badkamer, bijkeuken of hal met natte schoenen

Vloeren worden bijna altijd gekozen op hoe ze eruitzien, en dat gaat in de woonkamer prima. In een badkamer, een bijkeuken of een hal waar in november natte schoenen binnenkomen, is uiterlijk juist de laatste vraag. Daar bepaalt water of een vloer vijftien jaar meegaat of drie. Het verraderlijke is dat het verschil zich pas laat zien als het te laat is: laminaat dat aan de randen opzet, een pvc-naad die is gaan wijken, een houten vloer waar precies bij de deurmat een donkere baan zit.

Hieronder staan de zes vloeren die in Nederlandse huizen het meest in deze ruimtes terechtkomen, naast elkaar op de punten die er in een natte ruimte werkelijk toe doen. Daaronder staat per ruimte wat ik zelf zou kiezen, en waarom die keuze per ruimte anders uitpakt.

De zes vergeleken

De prijzen zijn materiaalprijzen bij tegelhandels, vloerenspeciaalzaken en bouwmarkten als Gamma, Praxis en Hornbach, exclusief egaliseren, lijm, plinten en arbeid. Reken voor het leggen door een vakman grofweg nog eens twintig tot veertig euro per vierkante meter, en voor egaliseren tien tot twintig. Bij tegels loopt dat verder op naarmate het formaat groter is, want grote tegels vragen een strak vlakke ondergrond en dus meer voorbereiding.

Waarom de voeg belangrijker is dan de tegel

Als er één misverstand hardnekkig is, dan is het dat een betegelde badkamer waterdicht is. De tegel is dat, de voeg is dat niet. Cementgebonden voegmortel neemt vocht op en laat het door, en dat is precies waarom er onder oude badkamervloeren zo vaak een natte dekvloer zit. De waterdichtheid komt van de kimband en de vloeistofdichte laag die eronder is aangebracht, en dat is werk dat je niet ziet en dus ook niet kunt controleren nadat de tegelzetter weg is.

Bij een verbouwing is dat het onderdeel waar je bij aanwezig wilt zijn. Vraag welke afdichting er wordt gebruikt, laat de hoeken en de doorvoeren zien voordat de tegels erop gaan, en maak er een foto van. Datzelfde geldt voor de aansluiting tussen wand en vloer, die met een blijvend elastische kit wordt afgewerkt en niet met voegmortel. Wie de tegelmaat in een kleine ruimte afweegt, doet er goed aan dat gesprek in één keer mee te nemen, want grotere tegels betekenen minder voeglengte en dus minder plekken waar het mis kan gaan.

De badkamer

Hier zou ik tegels of een gietvloer nemen en verder niets. Een badkamer is de enige ruimte in huis waar water niet incidenteel is maar dagelijks, en waar het bovendien van boven komt en dus alle kanten op spat. Pvc kan er technisch prima liggen, maar dan wel verlijmd en met de randen netjes afgekit, en dat betekent dat je hem er over tien jaar ook niet zomaar uithaalt.

Voelt de tegelvloer je te koud, dan is elektrische vloerverwarming onder de tegels de logische toevoeging. In een badkamer van vier vierkante meter kost zo’n mat een paar honderd euro en hij verbruikt weinig, omdat je hem maar een uur per dag aan hebt. Het is een van de weinige ingrepen waarvan bijna iedereen achteraf zegt dat hij het eerder had moeten doen.

De bijkeuken

De bijkeuken is de ruimte waar het vaakst een verkeerde keuze wordt gemaakt, meestal omdat er restmateriaal van elders wordt gebruikt. Toch is dit een zwaardere ruimte dan de badkamer: er staat een wasmachine die kan lekken, er komen boodschappenkratten binnen, er staan modderlaarzen, en er valt met enige regelmaat iets hards op de grond.

Verlijmd pvc is hier wat mij betreft de beste koop. Het kan tegen water, het is stil, het is warm onder de voeten, het geeft mee als er een pan op valt, en een beschadigde strook vervang je zonder de hele vloer eruit te halen. Tegels zijn ook prima, maar in een bijkeuken hoor je elke kruk en elk kratje, en dat is precies de ruimte waar dat het meest opvalt. Bij het inrichten van een bijkeuken gaat de aandacht doorgaans naar kasten en apparatuur, terwijl de vloer daar meer te verduren krijgt dan waar dan ook in huis.

De hal

In de hal gaat het niet om staand water maar om herhaald nat worden, om zand dat als schuurpapier werkt en om zout in de winter. Dat vraagt vooral slijtvastheid. Tegels winnen daar op de lange termijn, en een goede pvc komt er dichtbij zolang je een deurmat van behoorlijke lengte legt.

Die deurmat is trouwens geen detail. Een mat van anderhalve meter vangt het overgrote deel van het zand en vocht af, en dat verlengt de levensduur van welke vloer dan ook meer dan de keuze tussen twee vloersoorten dat doet. In een kleine hal voelt zo’n lange mat als ruimteverlies, en toch is het de goedkoopste vloerbescherming die er bestaat.

Waar laminaat wel en niet kan

Waterbestendig laminaat is de afgelopen jaren echt beter geworden, met geperste randen en een dichtere drager. Kortdurend water kan het hebben, en voor een hal of een keuken is dat vaak genoeg. Maar de kern blijft een houtvezelplaat, en houtvezel die eenmaal water heeft opgenomen komt nooit meer terug in zijn oude vorm. Eén lekkende vaatwasser die je een dag te laat opmerkt, en de hele vloer zet op.

Mijn eigen vuistregel is daarom simpel: laminaat legt je in ruimtes waar water een ongeluk is, niet in ruimtes waar water het normale gebruik is. Dat betekent hal en keuken misschien, badkamer en bijkeuken nooit. En als je twijfelt: de meerprijs van pvc ten opzichte van laminaat is over vijftien jaar gerekend te verwaarlozen, terwijl het verschil in uitkomst dat allerminst is.

Wat je bij elke keuze regelt

Ongeacht de vloer die je kiest, zijn er drie dingen die het verschil maken tussen een vloer die het houdt en een vloer die het opgeeft: een vlakke en droge ondergrond, een goede aansluiting bij de randen en doorvoeren, en een dorpel of een hoogteverschil dat voorkomt dat water van de ene ruimte naar de andere loopt. Die drie kosten samen minder dan een upgrade naar een duurdere vloersoort, en ze doen aantoonbaar meer.