Je rommelkast laten opruimen door AI: werkt het advies echt?

Iedereen heeft er een. De kast onder de trap, de berging of de diepe kast op de overloop waar alles in verdwijnt waar je geen plek voor weet. Rose Morrison had er ook zo een, en liet er een chatbot naar kijken. Ze maakte een paar foto’s, zette die in ChatGPT en vroeg wat ze als eerste moest veranderen. Haar verslag verscheen op 26 oktober 2026 bij Apartment Therapy.

Het resultaat was geen kast uit een catalogus, schrijft ze zelf. Maar de deur kon weer open zonder dat er iets uit viel. Interessanter dan de uitkomst is hoe ze het aanpakte, want dat kun je met elke rommelkast nadoen.

Wat ze vroeg, en wat ze terugkreeg

In haar kast stonden koffers, twee kattenmanden, een stofzuiger, klusspullen en allerlei huishoudelijke dingen. Haar eerste vraag bevatte twee dingen die het verschil maakten. Ze beschreef wat er in de kast hoorde, en ze zei dat ze niet veel nieuwe opbergspullen wilde kopen. Daardoor kwam er geen boodschappenlijst terug, maar een volgorde.

Het advies begon met sorteren in plaats van inrichten. Ze verdeelde alles in vier groepen. Wat ze vaak gebruikt en houdt, wat ze af en toe gebruikt en houdt, wat naar een andere kamer moet, en wat weg kan. Een tweede vraag leverde een regel op die je op elke kast kunt plakken. Wat nuttig is maar niet vaak nodig, hoort in die kast. Wat in een andere kamer hoort of al jaren niet gebruikt is, niet.

Daarna kwamen de lastige spullen. De koffers moesten in elkaar geschoven worden, de kleine in de grote, en rechtop of langs de zijkant. In de koffers gingen de reisspullen, zoals stekkeradapters en toilettassen. De kattenmanden kwamen bij elkaar te staan in plaats van verspreid. De stofzuiger kreeg een eigen staande plek aan de zijkant, zodat hij niet meer tegen iets anders leunde. En bij de klusspullen vroeg de chatbot om te controleren wat nog bruikbaar was, zoals opgedroogde lijm en dubbel gereedschap.

Na het opruimen maakte ze een nieuwe foto en vroeg om een indeling. Dat werden zones. Zwaar en hoog op de vloer, zelden gebruikt boven en achterin, wat ze vaak pakt vooraan bij de deur.

Zelf proberen, in het Nederlands

Haar vragen werken net zo goed in het Nederlands, in elke chatbot die foto’s kan bekijken. Wat het advies beter maakt, is wat je zelf meegeeft. Een foto zegt niets over de diepte van een plank of hoe vaak je de stofzuiger pakt. Zet daarom deze dingen in je vraag.

• De afmetingen van de kast, vooral de diepte en de hoogte van de planken.
• Wat er moet blijven en wat je er dagelijks of wekelijks uit pakt.
• Of je iets wilt kopen, en zo ja hoeveel, of dat je het met wat je hebt wilt doen.
• Wat je al geprobeerd hebt en waarom dat niet werkte.

Een vraag kan dan zo luiden. “Dit is mijn trapkast, 80 centimeter diep. Er staan een stofzuiger, een strijkplank, kerstspullen en schoonmaakmiddelen in. De stofzuiger gebruik ik twee keer per week. Ik wil zo weinig mogelijk kopen. Wat verander ik als eerste?” Daarna stel je net als Morrison vervolgvragen per probleemvoorwerp.

Let wel op wat er op de foto staat. Een berging staat vaak vol post, dozen met je naam en adres, of papieren die je niet zomaar wilt delen. Haal die eerst uit beeld.

Waar het advies ophoudt

De chatbot beslist niet voor je wat weg mag, en dat is precies waar de meeste opruimprojecten stranden. Morrison schrijft dat het helpt om niet te vragen of je iets ooit nog gebruikt, maar of het nog werkt, of je er al een hebt en of het de ruimte waard is. Die drie vragen kun je jezelf ook zonder computer stellen.

Verder kent een chatbot je huis niet. Hij weet niet dat de trapkast schuin loopt of dat er een meterkast achter zit. Het advies is een begin, en het meten en passen blijft handwerk. Ik vind dat eerlijk gezegd geen bezwaar. De grootste winst zat in haar verhaal niet in slimme trucs, maar in het opdelen van een overweldigende klus in kleine beslissingen.

Welke opbergers je daarna nog nodig hebt

Morrison kocht niets, en dat is een goede reflex. Wie eerst sorteert, merkt vaak dat er minder nodig is dan gedacht. Waarom een huis vol bakken zelden opgeruimd is, schreven we in ons stuk over opbergsystemen.

Blijkt na het sorteren toch dat je iets mist, dan zijn dit de opbergers die in een rommelkast het meest doen.

• Bakken met deksel voor de bovenste plank. Voor seizoensspullen die je een paar keer per jaar pakt. Kies dichte bakken met een etiket, zoals de KUGGIS van IKEA, of doorzichtige als je liever ziet wat erin zit.
• Zachte bakken voor kleine spullen. Voor klusspullen per soort, zoals lijm en tape, schroeven en pluggen, verf en kwasten. Opvouwbare stoffen bakken als de SKUBB kun je later weer plat opbergen.
• Haken aan de zijwand. Voor de stofzuigerslang, een strijkplank of een tas, zodat de vloer vrij blijft.

Voor smalle plekken in de keuken, waar dezelfde regels gelden, staan meer ideeën in opbergers voor vergeten plekken. Maar begin bij de kast zelf, met een foto en een eerlijke vraag. Dat kost tien minuten, en het ergste dat er gebeurt is dat je eindelijk ziet wat er allemaal in staat.