Lampen zonder snoer: waarom oplaadbare tafellampen nu overal staan

Ga ergens eten en de kans is groot dat er een klein lampje op je tafel staat dat nergens aan vastzit. Dat is de afgelopen twee jaar het snelst opgerukte lichtobject in de horeca, en inmiddels staat hetzelfde ding bij steeds meer mensen op de eettafel, de vensterbank en het nachtkastje.

Apartment Therapy wijdde er dit weekend een regelrechte liefdesverklaring aan. Terecht, want dit is een van de weinige woonproducten die een echt probleem oplost in plaats van een smaakkwestie op te lossen.

Waarom ze ineens overal staan

Het probleem heet stopcontacten. In de meeste Nederlandse woonkamers zitten er twee of drie, allemaal aan dezelfde muur, en die zijn allang bezet door de televisie, de router en de bank. Alles wat je daarna nog aan licht wilt toevoegen, vraagt om een snoer dat ergens langs moet. Daarom staan er in zo veel huizen lampen op precies de verkeerde plek, namelijk de plek waar het stopcontact zit.

Een oplaadbare lamp haalt die voorwaarde weg. Je zet hem midden op tafel, op de vensterbank zonder contactdoos, op de trap, in de vensterbank van de slaapkamer of buiten op het terras, en aan het eind van de week zet je hem een nacht op de lader. Dat het ontwerp ondertussen serieus is geworden, helpt. De eerste generatie zag eruit als een campinglamp en de huidige niet meer.

Waar je op let voordat je koopt

Branduren zijn het eerste. Fabrikanten noemen bijna altijd het aantal uren op de laagste stand, en dat is het getal waar je in de praktijk weinig aan hebt, want op de laagste stand zie je vrijwel niets. Kijk of er ook een opgave bij de hoogste stand staat en reken daar mee.

Het tweede is de lichtkleur. Een lamp die je aan tafel of naast de bank zet, moet warm zijn, rond de 2700 kelvin of lager. Koeler licht laat een woonkamer er meteen uitzien als een wachtkamer, en dat effect is sterker naarmate de lamp dichter bij je staat. Hoe lichtkleur en lichtbundel samenwerken, hebben we uitgewerkt in ons stuk over lumen, kelvin en straalhoek.

Het derde is de manier van opladen. USB-C is inmiddels de norm en dat is prettig, want dan laad je hem met de kabel die je toch al hebt. Sommige modellen komen met een eigen laadschotel, wat mooier oogt op een dressoir maar betekent dat je dat schoteltje nooit kwijt mag raken. Let ook op of de lamp doorbrandt terwijl hij oplaadt, want niet alle modellen doen dat.

Wil je hem mee naar buiten nemen, kijk dan naar de IP-aanduiding. IP44 betekent dat hij tegen opspattend water kan en dus een regenbui op het terras overleeft. Een lamp zonder die aanduiding hoort binnen te blijven, ook als de folder er een terras bij laat zien.

De vier hieronder dekken samen het hele veld. De Flos Bellhop is de rustigste van het stel en richt zijn licht naar beneden, waardoor hij naast de bank als leeslampje werkt zonder in je ooghoek te schijnen. De Fatboy Edison the Petit is gemaakt om mee naar buiten te gaan en kan tegen weer. En de Vappeby van IKEA is er om uit te proberen of je er thuis werkelijk iets aan hebt, voordat je aan een lamp van een designmerk begint.

Vier oplaadbare tafellampen die het hele avondrond meegaan

onze keuze

Zafferano Poldina Pro

Haalt met een volle accu een hele avond en dan nog een paar, en de dimstand onderin is warm genoeg om aan tafel te blijven staan. Bekijk bij Zafferano

Wat ze niet oplossen

Een oplaadbare lamp is sfeerlicht en geen werklicht. Hij vervangt geen plafondlamp boven de eettafel en ook geen goede leeslamp met een stevige bundel. Wie zijn woonkamer met vier van deze lampjes wil verlichten, houdt een kamer over die overal een beetje glimt en nergens echt licht is.

Zet er daarom één of twee neer op de plek waar geen snoer kan komen, en laat de rest van je verlichting staan. Dat is ook meteen de reden dat ze bij de meeste mensen op de eettafel belanden. Daar hangt al een lamp, en het kleine lichtpuntje op tafelhoogte doet er iets bij wat je met een plafondlamp niet voor elkaar krijgt.

Hangt bij jou het licht nog op de verkeerde hoogte, dan is dat sowieso het eerste om aan te pakken. Daarover schreven we in de 150-centimeterregel.